Prijsstijging van wolfraam: naast PV en militairen staan tricone-bits en andere boorgereedschappen voor uitdagingen

Onlangs zijn de wolfraamprijzen getuige geweest van een historische stijging. Begin maart 2026 is de prijs van wolfraampoeder bijna vijf keer zo hoog gestegen als een jaar geleden, en is de prijs van zwart wolfraamconcentraat met ruim 550% gestegen, waardoor het de helderste ster in de non-ferrometaalsector is geworden. Deze opwaartse trend is geen speculatie op de korte termijn, maar wordt veroorzaakt door een harde kloof die wordt gevormd door een krimp van het aanbod en een explosie van de vraag. Het heeft niet alleen het patroon van de industriële wolfraamketen herschreven, maar heeft ook ketenimpact teweeggebracht in de boorgereedschapindustrie die afhankelijk is van wolfraamgrondstoffen, zoals tricone-bits.

Wolfraam staat bekend als de "tanden van de industrie" en wordt gekenmerkt door een hoge hardheid en slijtvastheid, en is de belangrijkste grondstof van gecementeerd carbide, het belangrijkste onderdeel van tricone-bits en ander boorgereedschap. Als kernuitrusting voor olieboringen en mijnbouw hebben tricone-bits een grote hoeveelheid wolfraamcarbide nodig voor hun kronen en slijtvaste onderdelen. De kosten van wolfraamgrondstoffen zijn goed voor 15% -25% van de productiekosten van boorgereedschap. De voortdurende stijging van de wolfraamprijzen heeft de drempel voor de productie van boorgereedschap direct verhoogd.

De kernlogica van deze ronde van prijsstijgingen voor wolfraam is het onevenwicht tussen vraag en aanbod: aan de aanbodzijde zijn de binnenlandse quota voor de winning van wolfraamerts aangescherpt, is het milieutoezicht strenger geworden, heeft een groot aantal kleine en middelgrote mijnen zich teruggetrokken, is de vrijgave van nieuwe overzeese productiecapaciteit traag geweest, en in combinatie met de verscherpte exportcontroles is het mondiale aanbod van wolfraam krap gebleven; aan de vraagzijde is de vraag in opkomende gebieden zoals fotovoltaïsche wolfraamdraad, militaire voorraden en halfgeleiders geëxplodeerd, terwijl de vraag naar traditionele boor- en snijgereedschappen zich gestaag heeft hersteld, waardoor de tegenstelling tussen vraag en aanbod verder is versterkt.

Voortricone beetjeen andere producenten van boorgereedschap heeft de stijging van de wolfraamprijzen voor een dubbele druk gezorgd: aan de ene kant zijn de productiekosten aanzienlijk gestegen, zijn sommige kleine en middelgrote fabrikanten van boorgereedschap in een kosteninversie terechtgekomen, wat heeft geresulteerd in productievermindering en ordervertragingen; aan de andere kant worden boorgereedschappen, als verbruiksartikelen, geconfronteerd met hevige concurrentie op de markt, en is het voor bedrijven moeilijk om alle kostendruk door te geven aan de downstream, wat leidt tot een voortdurende druk op de brutowinstmarge.

Op de korte termijn is de werking van de wolfraamprijzen op hoog niveau moeilijk te veranderen, en de boorgereedschapindustrie zal de herschikking versnellen. Toonaangevende ondernemingen zullen de kosten verwerken via langetermijncontracten om prijzen en technologische optimalisatie vast te leggen, terwijl kleine en middelgrote fabrikanten het risico lopen te worden geëlimineerd. Op de lange termijn, zoals de strategische waarde van wolfraam blijft benadrukken, kunnen boorgereedschapbedrijven zich alleen concentreren op hoogwaardige en lichtgewicht upgrades en het verbeteren van de benuttingsgraad van wolfraamgrondstoffen om stevige voet aan de grond te krijgen onder de hoge kostendruk.